میزبانی ضدگلوله در مقابل آفشور

پیشنهاد یک میزبان ضدگلوله، صریح یا ضمنی، این است که «هر کاری بکنید، اقدام نمی‌کنیم.» از نظر عملیاتی یعنی نادیده گرفتن گزارش‌های سوءاستفاده به طور کامل، بی‌اعتنایی به لیست‌های مسدودکننده تا زمانی که کل ASN‌ها در لیست سیاه باشند، بازی‌های پوسته حوزه قضایی وقتی ثبت‌کننده‌ها و upstream‌ها سرویس را قطع می‌کنند، و جابجایی مشتریان میان range‌های توقیف‌شده مثل قاچاق. پایگاه مشتری بر این اساس انتخاب می‌شود: botnet C2، phishing، مغازه‌های کارت دزدیده‌شده، توزیع malware. تاریخ درباره پایان آن صریح است — Russian Business Network، McColo، اپراتورهای ضدگلوله سال به سال در اقدامات بین‌المللی هماهنگ شده سرنگون می‌شوند. زیرساخت دقیقاً به خاطر اینکه جرم را متمرکز می‌کند یک آهنربا برای اجرای قانون است، و وقتی فرو می‌پاشد، داده هر مشتری با آن فرو می‌پاشد.

میزبانی آفشور تغییر می‌دهد کدام قانون حاکم است، نه آیا قانون اعمال می‌شود. یک میزبان آفشور جدی حوزه‌های قضایی را برای خواص قانونی‌شان انتخاب می‌کند — بدون نیروی DMCA آمریکا، حفاظت قوی مطبوعاتی، پاسخ کند به فشار غیررسمی خارجی — و سپس در داخل آن‌ها به صورت قانونی عمل می‌کند: احترام گذاشتن به دستورات الزام‌آور از دادگاه‌های صالح خود، اجرای یک حد پایینی سخت سوءاستفاده، و تمیز نگه داشتن شبکه چون سایر مشتریانش به اعتبار IP مشترک وابسته هستند. محصول فاصله حوزه قضایی و فرآیند است، نه مصونیت. به همین دلیل است که سیاست ما این‌گونه است: ایمیل‌های takedown DMCA آمریکا رسیدگی نمی‌شوند (DMCA-ignored، به عنوان سیاست عملیاتی)، احکام دادگاه محلی دقیقاً اجرا می‌شوند، و CSAM، قاچاق سلاح و تروریسم در هر حوزه قضایی بدون استثنا فوری حذف می‌شوند.

• احکام دادگاه: ضدگلوله آن‌ها را نادیده می‌گیرد؛ آفشور احکام حوزه قضایی خود را اجرا می‌کند.
• حد پایینی سوءاستفاده: ضدگلوله ندارد؛ آفشور یکی را بیان می‌کند و اجرا می‌کند.
• بهداشت شبکه: range‌های ضدگلوله روی هر لیست مسدودکننده می‌پوسند؛ میزبان‌های آفشور برای IP‌های تمیز می‌جنگند چون مشتریان قانونی به آن‌ها نیاز دارند.
• پایگاه مشتری: ضدگلوله برای جرم انتخاب می‌کند؛ آفشور برای حریم خصوصی، بیان آزاد و کسب‌وکارهای آگاه از حوزه قضایی.
• عمر: زیرساخت ضدگلوله با توقیف تمام می‌شود؛ زیرساخت آفشور با فاکتورهای تمدید تمام می‌شود.
• بازاریابی: ضدگلوله «هر چیزی مجاز است» وعده می‌دهد؛ بازاریابی صادقانه آفشور محدودیت‌ها را توضیح می‌دهد — اگر یک میزبان مصونیت وعده می‌دهد، یک پیام ضدگلوله یا یک دروغ می‌خوانید.

فرض کنید یک نشریه کاملاً قانونی اما بحث‌برانگیز دارید و یک میزبان «ضدگلوله» برای حداکثر امنیت انتخاب می‌کنید. عکس آن را خریده‌اید: IP‌هایی که هر سیستم اعتباری از قبل به آن‌ها اعتماد ندارد، همسایگانی که فعالیتشان احضارنامه‌ها و توقیف‌ها را به زیرساخت مشترک می‌کشاند، یک اپراتور که مدل کسب‌وکارش روزی که اجرای قانون هماهنگ می‌شود فرو می‌پاشد، و — تلخ‌ترین کنایه — میزبانی که هیچ وعده معناداری به شما نمی‌دهد، چون یک کسب‌وکار ساخته‌شده بر اساس نادیده گرفتن قوانین، قوانین شما را هم نادیده می‌گیرد. خانه امن‌تر برای کار قانونی-اما-حساس خانه کسل‌کننده است: یک میزبان آفشور فرآیند-محور که سیاست takedown آن را می‌توانید بخوانید، حد پایینی که می‌توانید با آن زندگی کنید، و شبکه‌ای که به اندازه کافی تمیز است که ایمیل شما تحویل داده شود. فاصله از فشار خارجی، نه فاصله از همه قوانین، خاصیت محافظتی است.